علامت تجاری به ‌عنوان یکی از موضوع ‌های مالکیت صنعتی ابزاری مناسب برای کمک به تجاری ‌سازی آفرینش‌ های فکری ازجمله اختراعات و طرح های صنعتی، معرفی و متمایز کردن کالاها و خدمات بنگاه ‌های اقتصادی و تجاری و کمک به مصرف‌ کننده در انتخاب سریع و آسان کالاها و خدمات مورد نظر خود در بازار شلوغ، پُرکنشگر و پیچیده امروز است. در دو نظام حقوق علائم تجاری ایران و آمریکا __که در این مقاله به ‌صورت تطبیقی مورد مطالعه قرار گرفته ‌اند، علامت تجاری در معنای عام خود مدنظر بوده و علامت خدمت را نیز شامل می‌شود. در حقوق ایران و آمریکا علامت تجاری با وجود سه سبب مورد حمایت قرار می‌گیرد. در هر دو نظام حقوقی ثبت علامت تجاری مهم ‌ترین سبب در شناسایی علامت در زمره مصادیق مالکیت صنعتی و اعطای حق مالکانه به دارندۀ علامت است. شخصی که علامت خود را طبق مقررات ملی کشور به ثبت می رساند، در محدودۀ سرزمینی آن کشور دارای حق انحصاری مالکانه شده و علاوه بر اینکه می تواند از علامت خود به صورت انحصاری استفاده کند، می تواند مانع استفادۀ دیگران از آن علامت شود. مالک علامت ثبت شده می تواند خود به صورت مستیقم در کسب و کار خود از علامت خویش استفاده کرده یا با عقد قرارداد، استفادۀ از آن علامت را در محدودۀ زمانی مشخص و در قالب شرایط قانونی، به دیگری تجویز کرده و یا با انعقاد عقد ناقل، مالکیت علامت خود را به دیگری واگذار کند. علاوه بر ثبت، استفادۀ مستمر از علامت دومین سبب برای حمایت از علامت تجاری است. شاخص استمرار در استفاده، عرف خاص کسب و کار استفاده کننده است. شهرت سومین سبب برای حمایت از علامت تجاری است. علامت مشهور در حقوق ایران و آمریکا بدون اینکه نیاز به ثبت داشته باشد، مورد حمایت خواهد بود. این پژوهش به صورت تطبیقی با استفاده از منابع کتابخانه‌ای انجام شده است.