هوش مصنوعی در ارتقاء فرایند مراقبت های درمانی بیماران نقش قابل توجهی را ایفاء می‌نماید، لذا، اطمینان از تبیین وضعیت مسئولیت مدنی به کارگیری آن‌ها کاملاً ضروری است. این مطالعه در صدد است با روشی توصیفی-تحلیلی به این سوالات پاسخ دهد، عدم دقت و نقض داده‌ها در کارکرد هوش مصنوعی در مراقبت از بیماران تحت درمان دارای چه آثار حقوقی است؟ مسئولیت جبران خسارت ناشی از تصمیم‌ اشتباه هوش مصنوعی به بیمار بعهده چه کسی است؟نگرانی‌هایی در مورد تبدیل شدن فناوری هوش مصنوعی در مراقبت‌های پزشکی به منبع جدیدی از عدم دقت و نقض داده‌ها در نتیجه استفاده از آن وجود دارد.اشتباه در روش یا پروتکل در زمینه مراقبت‌های پزشکی می‌تواند عواقب مخربی برای بیمار قربانی خطا داشته باشد. حسب ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی هر شخص عمداً یا در نتیجۀ بی احتیاطی به دیگری خسارت وارد نماید، مسؤل جبران خسارت است. هر گاه سیستم‌ های‌ رایانه‌ای یا هوش مصنوعی در زمرۀ اشخاص حقوقی محسوب شوند و زیانی به دیگری وارد نمایند خود باید جبران خسارت نمایند. بند ماده 2 قانون تجارت الکترونیکی ایران مقرر می دارد: «شخص: اعم است از شخص حقیقی و حقوقی و یا سیستم‌ های‌ رایانه‌ای تحت کنترل آنان» هوش مصنوعی را نمی‌توان شخص حقوقی نامید زیرا فاقد نام، تابعیت ، اقامتگاه و اهلیت است و فاقد شخصیت حقوقی است. مسئولیت مدنی بر مبنای تقصیر شخص نهاده شده است در نتیجه، کاربر است که از هوش مصنوعی سود می برد باید زیان های ناشی از آن را تحمل نماید. مطالعه حاضر تلاش نموده تا با انتخاب هوش مصنوعی به عنوان محصول از میان نظریات موجود راجع ‌به ماهیت عملکردی هوش مصنوعی در مراقبت‌های پزشکی و همچنین تبیین خطری که از به کارگیری آن در رابطه با سلامت بیماران ایجاد می‌گردد قواعد مسئولیت مدنی محض را بر مسئول فنی «پزشک یا تکنیسین حسب مورد» اعمال نماید